Het langlaufen zou niet plaatsvinden in Zwitserland, maar in Oberhof, ergens halverwege Duitsland. Geografisch gezien niet heel logisch, voor ons wel. Voor iemand die beweert niet stil te kunnen zitten houd ik het best lang vol in een treinstoel. Misschien juist wel in een treinstoel. Lees verder “Van Bergün naar Oberhof per trein”
Sleetje rijden in Bergün
We zouden op langlaufcursus omdat we langlaufen vorig jaar in Finland zo leuk vonden, ook al brachten we er niet veel van terecht. Cursus dus, voor beginners, bij Vasa, in Thüringen. En omdat we toch min of meer sneeuwwaarts gingen, knoopten we er vooraf een paar dagen Zwitserland aan vast.
Wandelmarathon in twee delen
Egmond Wandelmarathon
Twee keer voor slechts 21 kilometer he-le-maal naar Egmond aan Zee reizen was mijn eer te na, tot nu toe dan. Maar na een paar weken verf, verhuisdozen en schroevendraaiers wilde ik hoe dan ook naar buiten, wat ik vooraf al ingeschatte toen ik mijn ticket kocht.
Zoeterwoude 2
Zoeterwoude 2
Het is belachelijk hoe snel je aan een dorp went, ook als alles in het dorp nog nieuw voelt. Nieuw huis ingericht, oud huis schoongeschrobt en over een paar dagen bezitten we nog maar één huis, voorwaar een geruststelling. We zijn Zoeterwoudenaars, Zouterwouwers, of Zoeterwoudsters, daar ben ik nog niet helemaal achter.
Zoeterwoude 1
Terwijl ik dit schrijf staat de inhoud van mijn werkkamer in dozen om me heen, onze Marktplaats-accounts zijn overactief en ik ben de tel kwijt hoeveel tassen ik de afgelopen tijd naar de kringloop op de hoek sleepte. Ik verbaas me trouwens dat ze me überhaupt nog toelaten aan de balie van de kringloop, want ze moeten daar toch langzamerhand gillend gek worden van onze troep. Of eigenlijk; spullen die de afgelopen twaalf jaar ongehinderd rondhingen in ons huis en die nu, met een verhuizing in het vooruitzicht, ineens al hun waarde verliezen. Ze sparkten al geen joy, om met Marie Kondo te spreken, maar ze stonden gewoon niet zo in de weg. Nu we gaan verhuizen wel.
Hebridian Way: Noordzee/ferryterminal IJmuiden – thuis
Wat was het een prachtige tocht, zeiden we toen we de tassen uitpakten en Charly mauwend en snuffelend om ons heen dartelde. Een frisse noordwester blies ons naar huis, duinen en bruggen doen ons – voorlopig – niets meer. En die westelijke eilanden? Hopelijk gaan we ooit terug. Lees verder “Hebridian Way: Noordzee/ferryterminal IJmuiden – thuis”
Hebridian Way: Berwick – Newcastle ferryterminal/Noordzee
De laatste vakantiedag aan deze kant van de zee. Morgen rijden we de slotetappe – naar huis. Niet dat er veel gebeurde vandaag, behalve dat we nu toch weleens willen weten wie de fietsenhokjes in de Azuma’s van LNER heeft bedacht. Lees verder “Hebridian Way: Berwick – Newcastle ferryterminal/Noordzee”
Hebridian way; Inverness – Berwick
Vandaag nemen we de trein naar Berwick, onze laatste overnachtingsplaats bij de Britten. Het einde van onze toch begint in zicht te komen, morgenavond slapen we op de ferry naar IJmuiden. Of we Schotland gaan missen? Waarschijnlijk zijn we binnen een paar jaar terug. Zei iemand Great Glen way? Lees verder “Hebridian way; Inverness – Berwick”
Hebridian Way: Stornoway – Inverness
Dwars door het hoge noorden van het Schotse vasteland naar Inverness was het plan, en we hebben een klein beetje gesmokkeld, maar met reden. De laatste Schotse fietstocht was in elk geval buitengewoon mooi. En de wekker vanmorgen? Kwart over vijf. Geen vakantietijdstip. Lees verder “Hebridian Way: Stornoway – Inverness”
Hebridian Way – Stornoway
Stornoway is niet groot, maar je kunt er prima een dag doorbrengen. We liepen een boswandeling op dit verder vrijwel boomloze eiland en bezochten het museum, dingen die alle toeristen hier doen. Oh, en er werden een heleboel cruisepassagiers aan het dorp toegevoegd.