In Omiya, iets buiten Tokyo, staat het Railway museum, voor ons zo ongeveer verplichte kost. Omiya is een half uurtje met de shinkansen, verder reis jet het makkelijkst met de New Shuttle, een soort metro op banden. Het ding oogt wat futuristisch, alsof het uit een aflevering van The Jetsons komt, maar dat is hier gebruikelijk. Lees verder “Japanreis 2018 deel 5”
Japanreis 2018 deel 4
‘Ga niet in het weekend naar Nikko’, aldus de Lonely Planet. Meestal doen wij braaf wat er in het blauwe boekwerk staat, maar dit keer niet. En? Ach, een horde Japanse toeristen is best te verdragen.
Japanreis 2018 deel 3
Waar is de beste vis van Tokyo te krijgen? Het zou Tsukiji kunnen zijn, maar het was te druk om ergens te gaan zitten en al het lekkers te testen. De oude vismarkt uit 1935 wordt komende maand naar een ruimere locatie verplaatst, tot groot verdriet van marktventers en hun klanten. Zelfs vandaag werd er nog, misschien tegen beter weten in, geprotesteerd.
Japanreis 2018 deel 2
Vandaag regende het en bleef het regenen. Prima weer om iets met de trein te gaan doen en een museumpje te pakken. Het werd Yokohama, 20 minuten buiten Tokyo en onderdeel van de metropool Tokyo (de stad Tokyo bestaat eigenlijk niet als zodanig). Op het station stond de Royal Express, een luxe cruisetrein, klaar voor vertrek. Japanners maken foto’s van dat soort treinen, wij ook. Maar ik heb me nog het meest verbaasd over de kudde personeel die met spandoek klaarstond om de trein uit te zwaaien.
Japanreis 2018 deel 1
Tokyo is een speeltuin voor nerds, is onze eerste conclusie. En eh… wij zijn nerds. Vanmorgen sliepen we onze jetlag weg (13 uur slaap, wtf?), en wandelden naar Ueno-park omdat we er toch vlak naast zitten.
Karolien kocht een nieuwe camera
Tien jaar geleden maakten telefoons hooguit foto’s waarin je de pixels kon tellen. Mijn telefoon kon foto’s maken, maar ik bezat ook een Canon met een rolletje er in. Een filmrolletje, bedoel ik. Het ding maakte prima foto’s, maar ik wilde meer en de afdrukkosten liepen uit de klauw. Daarom kocht ik een Sony Alpha 300 met een Tamron 18-200 mm lens. Tien jaar lang reisde de camera met mij mee de wereld over. s’Avonds had ik vaak een lamme schouder van de zware cameratas, maar de foto’s waren echt mooi. Ook al verdien ik eigenlijk mijn brood als redacteur, de foto’s waren soms meer dan welkom bij de verhalen die ik schreef.
3 x 4 x 40 (met astma)
Hoera, het is weer gelukt! Ik heb voor de derde keer de Nijmeegse Vierdaagse uitgelopen! Ja, het was warm, maar het was vooral fantastisch. De sfeer onder de lopers, het publiek, de foute muziek en de mogelijkheid om vier dagen per jaar alles te eten wat ik wil (Snickers als tweede ontbijt, waarom niet?), ik zit het nu allemaal verschrikkelijk te missen. Gelukkig telt de site van de Vierdaagse af tot de volgende editie. Nog slechts 358 nachtjes slapen.
Hoe algoritmes reizigers opzadelen met overbodige vluchten
“Vliegen is het nieuwe roken”, kopte de Correspondent recentelijk. In mijn vriendenkring verschilt de mening over de Correspondent nogal eens, maar een ding moet ik ze nageven; ze weten goed waar de witte upperclassbubble mee bezig is. Vorig jaar legde de Correspondent nog uit hoe we wél groen kunnen vliegen, maar recentelijk hebben ze ontdekt dat we echt minder moeten vliegen.
Lees verder “Hoe algoritmes reizigers opzadelen met overbodige vluchten”
Is het nog ver?
Vier dagen lopen in Nijmegen; tof, hoera en knap dat je dit doet. Maar er zijn ook vragen en opmerkingen die ik bij mijn derde Vierdaagse inmiddels niet meer kan horen. Deze bijvoorbeeld:
De weg naar Nijmegen
Tip voor wie veel aandacht op sociale media wil; loop de Nijmeegse Vierdaagse uit en post een foto van je medaille op sociale media.
Detail van die tip; je gaat heel wat dagen besteden aan trainen.